ساعتی که برایش دعا کردیم
با حسی شروع شد که همه ما میشناسیم. مینشینید تا قرآن بخوانید، فقط برای ده دقیقه. اما قبل از اینکه اولین آیه را بخوانید، یک اعلان میآید. یک پیام. یک ایمیل. و به همین سادگی، آن لحظه از دست میرود.
ما توسعهدهنده هستیم، اما پیش از آن انسان هستیم. حس کردیم دستگاههایمان دارند چیزی ارزشمند را از ما میگیرند — توجه ما، آرامش ما و اتصال ما به الله. فهمیدیم که داریم قدمهایمان را ردیابی میکنیم اما روحمان را نادیده میگیریم.
پس ربانی را ساختیم. نه به عنوان یک گجت، بلکه به عنوان یک پناهگاه. ساعتی که به وقت شما احترام میگذارد. ساعتی که به جای زنگ زدن، اذان را نجوا میکند. ساعتی که قرآن را روی مچ شما میآورد تا بتوانید در صف خرید یک آیه بخوانید.
ما نیازی به گروههای تمرکز نداشتیم. ما این را میدانیم چون با آن زندگی میکنیم. این درک در خون ماست. ربانی دعای ما در قالب کد است. ما آن را ساختیم تا قلبهایمان را پس بگیریم. و حالا آن را با شما به اشتراک میگذاریم.
ساخته شده با قلب. هدایت شده با ایمان. تقدیم شده با عشق.