ساعتی که برایش دعا کردیم

۱. هیاهو

با حسی شروع شد که همه ما می‌شناسیم. می‌نشینید تا قرآن بخوانید، فقط برای ده دقیقه. اپلیکیشن را روی گوشی باز می‌کنید. اما قبل از اینکه اولین آیه را بخوانید، یک اعلان می‌آید. یک پیام. یک خبر. یک ایمیل. و به همین سادگی، آن لحظه از دست می‌رود.

ما این را هر روز حس می‌کردیم. ما توسعه‌دهنده و مهندس هستیم، بله. ما عاشق تکنولوژی هستیم. اما حس می‌کردیم دستگاه‌هایمان دارند چیزی ارزشمند را از ما می‌گیرند. آن‌ها توجه ما را می‌خواستند، مداوم و تهاجمی.

به مچ دستمان نگاه کردیم. ساعت‌های هوشمندی را دیدیم که می‌توانستند قدم‌ها، کالری‌ها و خواب ما را ردیابی کنند. آن‌ها در ردیابی بدن ما عالی بودند. اما برای روح ما کاری نمی‌کردند.